Kapadokya Fotoğraflara Sığar mı?
Kapadokya'nın peri bacalarını görmeyenimiz pek azdır. Kimimiz televizyonda, kimimiz sosyal medyada, kimimiz de bir arkadaşımızın tatil fotoğraflarında karşılaşmışızdır bu eşsiz manzarayla. Henüz gitmemiş olsak bile Kapadokya'yı tanıdığımızı düşünürüz.
Peki, fotoğraflardan bu kadar aşina olduğumuz ve hatta bir çoğumuza kendimizi gitmiş kadar hissettiren bir coğrafya, karşımıza bütün gerçekliğiyle çıktığında neden hâlâ bizi şaşırtabiliyor?
Çünkü bir fotoğraf bize Kapadokya'nın nasıl göründüğünü değil, yalnızca çekildiği anda nasıl göründüğünü anlatır.
Burası öyle bir coğrafya ki her köşesi, günün her saati ayrı bir fotoğraf stüdyosu. Sabahın ilk ışıklarında başka, öğle güneşinde başka, gün batımında bambaşka bir manzarayla karşılaşıyorsunuz. Aynı vadinin karşısında saatlerce otursanız, ışık değiştikçe sanki başka bir yere bakıyormuşsunuz gibi geliyor.
Kapadokya'nın tek etkileyici tarafı yalnızca güzel fotoğraflar vermesi değil.
Bir düşünün…
Yüzlerce yıl önce insanlar bu kayaları oyarak kendilerine evler, ibadethaneler, hatta yerin altında koca şehirler kurmuş. Bugün hayranlıkla fotoğrafını çektiğimiz bu coğrafya, bir zamanlar insanların günlük hayatını sürdürdüğü, çocuklarını büyüttüğü, sokaklarında insanların dolaştığı bir yerleşim yeriydi.
Biz bugün bir peri bacasının önünde fotoğraf çektirirken, belki de yüzyıllar önce aynı noktada birileri bambaşka bir hayatın telaşı içindeydi.
Böyle düşününce insanın manzaraya bakışı da değişiyor.
Fotoğraf mı Biriktiriyoruz, Hatıra mı?
GAP ve Kapadokya turlarımızda konuklarımızı gözlemlerken dikkatimi çeken bir şey var. Herkes güzel fotoğraflar çekmek istiyor. Kimi balonların en güzel göründüğü noktayı arıyor, kimi güneşin doğru açıyla vurmasını bekliyor, kimi de yıllardır hayalini kurduğu bir manzaranın önünde durmanın heyecanını yaşıyor.
Bunda şaşılacak bir şey yok. Ben de fotoğraf çekmeyi seviyorum.
Ama bazen kendime soruyorum, bir seyahatten geriye kalan en güzel şey gerçekten çektiğimiz fotoğraflar mı?
Mesela Kapadokya'da gün doğumunu izlediğiniz bir sabahı düşünün. Hava henüz serin. Etrafınızda sizin gibi erkenden kalkmış insanlar var. Herkes gökyüzüne bakıyor. Balonlar yavaş yavaş yükselirken birinin heyecanla etrafa seslendiğini duyuyorsunuz.
O an telefonunuzu çıkarıp fotoğraf çekiyorsunuz.
Yıllar sonra o fotoğrafa baktığınızda yalnızca balonları mı hatırlayacaksınız?
Yoksa sabahın serinliğini, yanınızdaki insanların heyecanını, o manzarayı ilk gördüğünüzde hissettikleriniz de olacak mı hatıralarınızın arasında?
Bence fotoğrafın asıl değeri burada.
Fotoğraflar yalnızca gördüklerimizi saklamıyor, hatıralarımızı ve yaşadıklarımızı da saklıyor içinde.
Kapadokya turlarımızı farklı kılan bir başka unsur rotasında Konya'yı da kapsamasıdır. Çünkü birbirinden farklı iki atmosferi aynı yolculukta deneyimleme fırsatı buluyoruz.
Kapadokya'da doğanın ve insan emeğinin yüzyıllar boyunca şekillendirdiği bir coğrafyayı gezerken, Konya'da Mevlana'nın düşünce dünyasıyla karşılaşıyoruz.
Bir tarafta kayalara oyulmuş yaşam alanları, diğer tarafta insanın kendi iç dünyasına dair yüzyıllardır konuşulan düşünceler, mevleviliğin doğuşuna şahitlik eden topraklar..
Avanos'ta bir ustanın çamura şekil vermesini izlerken de aynı şeyi hissediyorum. Önce sıradan bir toprak parçası gibi görünen çamur, ustanın ellerinde bambaşka bir şeye dönüşüyor.
Yeni yapılmış bir çömleğin fotoğrafını çekebilirsiniz. Hatta ortaya çıkan eseri satın alıp evinize götürebilirsiniz. Ama ustanın ellerinin hareketini, çarkın dönüşünü, o atölyenin havasını bir fotoğrafa ne kadar sığdırabilirsiniz?
Seyahatlerimde öğrendiğim bir şey varsa o da bazı yerlerin fotoğraflarda göründüğünden çok daha fazlasını barındırdığı.
Kapadokya bunlardan biri.
Belki de bu yüzden aynı yere ikinci, üçüncü kez gitmekten sıkılmıyorum. Çünkü manzara aynı kalsa bile yanımdaki insanlar, yaptığımız sohbetler, karşılaştığımız küçük sürprizler değişiyor.
Ve her yolculuktan başka bir hikâyeyle dönüyorum.
Yazının başındaki soruya dönersek;
Bir yeri görmekle, o yeri yaşamak aynı şey mi?
Kesinlikle cevabım “değil.”
Görmek gözümüzle yaptığımız bir şey. Yaşamak ise bütün duyularımızla, düşüncelerimizle ve hatıralarımızla hissettiklerimizdir.
www.voyelletour.com